ผ่านไปได้ด้วยดีกับการคัดเลือกตัวแทน 3 คน
ที่จะเข้าไปอย่ในบ้านดาวรุ่ง
และเราก้อไม่ติด 1 ในนั้น
( มันจามาบอกให้อับอายขายขี้หน้าประชาชีทำไม )
อิอิ ไม่ใช่จะเยาะเย้นตะเองซะหน่อย
แต่กะลังจะมาบอกว่า ปัทเองก้อติดในรอบ 14 คนเหมือนกัน
ก้อคือหมายถึงได้ขึ้นคอนเสิร์ต แล้วก้ออกทีวีด้วยไง
อย่าลืมละกันนะ
ใครอยากเห็นปัทออกทีวีละก้อ วันอังคารนี้ 4 ทุ่มครึ่งช่อง 7 สีทีวีเพื่อคุณ
แน่นอนกับรายการเมืองสำราญ อย่าลืมเบิ่งกันเยอะๆนะ

เฮ้อ !!!
จะว่าไป เราประกวดร้องเพลงมาจนเหนื่อยแล้วนะเนี่ย
ยิ่งสามวันที่ผ่านมานี่
เดินทางไปคัดเลือกที่โรงแรมริมกก ซึ่งก้อโคตรจะไกลจากที่บ้าน
ต้องดั้นด้นขี่มอไซต์ไปอย่างทุลักทุเลทุกวัน
จนตอนนี้ไม่ได้พักผ่อนเลย
ไข้ขึ้นเลยเจ้าค่ะ
ก้อไปมันตั้งแต่วันที่ 27 อ่ะนะ คัดเลือกวันแรก ได้คิวที่ 33 เลขสวยมากเลย
เข้าไปในห้องทีละ5คน ตาเราร้องก้อทำเต็มที่สุดๆ กรรมการชมใหญ่
ผ่านพ้นไปได้ด้วยดี
ตกอีกวันก้อไปรอฟังผลด้วยใจที่สุดจะตื่นเต้น แทบหยุดลงไปอยู่ที่เท้า
ผลที่ออกมาก้อคื แถ่น แทน แท้นนนน ติดอยู่เจ้าค่า ดีใจมากเลย
แต่ก้อทำเอาหัวใจแทบวายแหละก้อยู่ท้ายๆโน่น
พอติด50คนก้อต้องมาคัดอีกให้เหลือ 10 คน
ปรากฎว่าก้อผ่านเข้าไปคนที่สาง และที่คาดไม่คิดไปกว่านั้นคือ มีผู้ที่ได้คัดเลือกเข้ามา
เพิ่มอีก4คนเป็น14คน เอาเป็นว่าเยอะเข้าไปอีก
ทีนี้ก้อจับฉลากเลือกหมายเลข เราก้อได้หมายเลยn14
และจับได้เพลงช้าคือเพลง"เขียนฝันไว้ข้างฝา"
เอาล่ะสิ คิดหนักเลย ไม่ค่อยได้ซ้อมนะเพลงเนี้ย
คาดไว้แลวว่าคงไม่รุ่งแน่ แต่ก้อลองดู
คืนนั้นกลับบ้านดึกมาก จับฉลากเสร็จ โดนเรียกไปสัมภาษณ์
ถ่ายรูป เยอะแยะเลย มัวไปหาชุดกะรองเท้าอีก
เฮ้อ เหนื่อยชะมัด
ตกวันที่29เมื่อวาน ก้อถึงเวลาที่จะต้องเข้าประกวด
ขึ้นคอนเสิร์ต
วันนี้รู้สึกเป็นกังวลตลอดทั้งวัน เครียดมากๆเลย
ซ้อมในโรงแรมก้อไม่ได้ซ้อมกับเค้า
แต่ยังไงก้อจำใจเอาล่ะ ทำไปอย่างนั้น
ไม่ได้คาดฝันอะไรเลย เพียงแค่ได้ขึ้นร้องก้อพอใจ
ไดร้องเพลงให้แม่ฟังก้อพอ ที่สำคัญมาถึงขั้นนี้ก้อเต็มที่มากแล้ว
อย่างน้อยก้อได้ทำอะไรที่คนอื่นเค้ไม่มีโอกาส ที่สำคัญเรายังอายุน้อย โอกาสยังมีอีกมากมาย
ก้อเลยไม่คิดอะไรมาก สรุปแล้วก้อได้เท่านี้
แต่ตอนร้องเสร็จมีการเรียกให้ขึ้นไปรับของที่ระลึกด้วย ตอนนั้นรองเท้าหลุดบนเวที
ไม่รู้จะทำไง ถอดแล้วไปยืนเลย ดีนะที่ไอ้เจมส์กระโปรงมันยาว
เลยเอาตีนเข้าไปซุกที่เท้ามัน
รอดตัวไป ขาลงก้อดึงไอ้ร้องเท้าเจ้ากรรมมาด้วย
ถึงคราวประกาศผลก้อสุดจะตืนเต้น มีหมายเลขตัวเองประกาศให้ไปยืนข้างหน้า
พิธีกรแสดงความเสียใจ ทีนี้รู้ตัวละ ร้องไห้เลย รู้สึกปลดปล่อยมาก
เสียใจมั้ย ก้อนิดหน่อย แต่รู้ตัวมากกว่าว่าทำได้ไม่ดีอ่ะ
ลงเวีทีมาก้อร้องไห้ แม่มาหาหก้อกอดแม่
รู้สึกแปลกๆ โล่งๆ หรืออะไรไม่รู้สักอย่าง
คงเสียใจด้วยมั้งที่ทำดีไม่ได้ เสียเวลาคนที่มาให้กำลังใจอ่ะ
สงสารพวกเค้า แม่เอย ครูเอย
แต่เราก้อทำได้เท่านี้อ่ะ
ยังไงซะก้อได้แต่บอกตัวเองว่าช่างมัน
จบไปแล้ว ทำอะไรไม่ได้ เราพลาดเองจริงๆแหละ
ยังไงก้อดีใจกับพี่นุ้ย พี่ไกร แล้วก้อพี่เปี้ยกด้วยนะคะ
พวกคุณสุดยอดจริงๆ
เอาล่ะเพื่อนๆ
ใครที่กำลังท้อ ขอให้นึกถึงพ่อแม่ไว้นะ
แล้วก้ออนาคตตัวเอง ความพยายามน่ะเป็นหัวใจของคนที่อยากจะประสบผลสำเร็จเสมอ
สู้ๆละกันนะคะ

ฝากลิ้งค์นิดนึงสำหรับคนที่สนใจ
ในการประกวดร้องเพลง
www.daorungthai.com และก้อ
ติดตามร่วมโหวตและให้กำลังใจขวัญใจของคุณได้ที่ ทรูวิชั่นช่อง58 นะจ้ะ
ปายแระๆ